JOIBE SANTE
Messe de «Cene dal Signor»
Il tabernacul al à di jessi vuèit.
Par dâ la curnunion ai predis e a la int tocje consacrâ vonde pan par ué e par doman.
Antifone di jentrade Gal. 6, 14
Che no nus capiti mai di vantâsi di altri,
ma dome de crôs dal Signor Nestri Gjesù Crist;
al è lui la nestre salvece, la nestre vite e la nestre rissurezion;
midiant di lui o sin stâts salvâts e sfrancjâts.
Si dîs il Glorie e intant si sunin lis ciampanis.
Oremus: Preìn: O Diu, che tu nus âs clamâts dongje par ricuardâ la cene sante cuant che to Fi, prin di metisi tes mans de muart, al à regalât 'e glesie il gnûf sacrifici eterno, ch'a son lis gnocis dal so amor, fâs par plasé, che cjapant part a chest grant misteri, o vebin di urî la plene de to gracie e de to vite.
Tal domandìn par Gjesù Crist nestri Signor e to Fi, ch' al è Diu, e al vîf e al regne dutune cun tè e cul Spirtu Sant par ducj i secui dai secui. Amen.
Prime leture: Ordins pe cene di Pasche.
Dal libri dal Esodo 12, 1-8. 11-14
Alore il Signor al à dite a Mosé e a Aron lajú in Egjit:
Cheste lune a sarà par vualtris la prime lune, e sarà la prime lune dal an. Contàjlu a dute la int di Israel e disèitj: Ai dîs di cheste lune ognidùn ch'al tîri-fur un nemal par famee, un nemal par cjase. Se la famee a fos masse piçule par rivâ adore di mangjâ dute la bestie, si metarà dutune cun chê plui dongje di cjase sô, daûr il numar des personis; o sjelzarèis il nemal daûr ce che ognidùn al rivarà a mangjâ.
La bestie e à di jessi cence taris, mascjo, di un an; o podèis tirâle-fur jenfri lis pioris o ancje lis cjaris e la vuardarèis fint ai cutuardis di cheste lune: in che volte la int di Israel dutune j tajarà il gargat sul lâ amont dal soreli.
Cjapât-sú un pôc dal so sanc, lu darán-sú sui doi antii e sul sturz des cjasis dulà che la mangjaràn. In che gnot a mangjaràn la cjar rustide sul fuc; la mangjaràn cun pan cence levàn e cun jerbis maris.
O vèis di mangjâ cussì: cu la cinturie sui ombui, cui sandui tai pîs, cul baston in man; o vèis di mangjâ di corse. E jè la Pasche dal Signor!
In che gnot jo o passarài pal Egjit e o fruçarài ducj i prins nassûts, umign o bestiis, te tjere dal Egjit e mi svindicarài cussì di ducj i dius dal Egjit: no sojo jo il Signor?
Il sanc su lis vuestris puartis al sarà il segno ch'o sèis dentri vualtris: jo, viodint il sanc, o passarài dret, no fruçarài vualtris cuant ch'o lis petarài al Egjit.
Cheste sornade a sarà par vualtris une di chês di no dismenteâ: o fasarèis fieste al Signor di une ète a chealtre. O fasarèis fieste par simpri.
Peraule dal Signor. A Diu grassie.
Salmo cul Responsori 115, 12-13. 15-16b-- 17-18
R. O alçarài, Signor, il bocal de salût.
Cun ce pajarâjo il Signor di dut il ben che mi à fat?
O alçarài il bocâl de salût e o clamarài in jutori il Non dal Signor.
Al Signor e displâs unevore la muart dai siei amîs.
Jo, Signor, o soi to servidor, to servidor come me mari,
parchel tu âs crevadis lis mes cjadenis.
Ti fasarài un sacrifici di ringrassiament,
clamant in jutori il to Non.
O disfarai i vôts fats al Signor, in face di dut il so popul.
Seconde leture : Dutis lis voltis ch'o mangjais chest pan e ch'o beveis chest vin 'o puartais la gnove de muart dal Signor.
De prime letare di Pauli apuestul a chêi di Corint 11, 23-26
Fradis: jo lu ài savût dal Signor e lu ài contât a vualtris, che il Signor Gjesù, in chê gnot ch'al è stât tradît, al à cjapât-sú un bocon di pan e fat il ringrassiament, lu à crevât e al à dite: «Chest chì al è il gno cuarp, chel par vualtris: fasèit cussì par ricuardâsi di mè».
Compagn, dopo cenât, al à fat ancje cul bocâl, disint: «Chest bocâl chi al è il gnûf Testament tal gno sanc: fasèit cussì ogni volte ch'o bevèis, par ricuardâsi di mè».
Cussì ogni volte ch'o mangjàis chel pan e ch'o bevèis di chel bocâl, o puartàis la gnove de muart dal Signor, fin ch'al rive.
Peraule dal Signor. A Diu grassie.
Sproc prin dal Vanseli Zuan 13, 34
R. Glorie e laut a ti, Crist Signor.
Us doi un comandament gnûf, dissal il Signor:
olèjsi ben un cul altri cemût ch'o us ài olût ben Jo.
Vanseli: Ur à ulût ben fint insomp.
Dal Vanseli seont Zuan 13, 1-15
Prin de fieste di pasche Gjesù, savint ch'e jere rivade la so ore di lassâ chest mont e di lâ là dal Pari, vint olût ben ai sièi ch'a jerin in chest mont, ur à ulût ben fint insomp.
Intant ch'a cenavin, par-vie che il diaul j veve za metût tal cjâf a Gjude di Simon Iscariote di tradîlu, Gjesù savint che il Pari j veve dât dut in man, e ch'al ere vignût-fur di Diu e ch'al lave a Diu, al jeve-sú de taule, al pòe di bande i vistîts e, cjapât-sú un suemàn, s'al lèe intor dai ombui. Dopo al bute aghe in tun cjadin e a si met a lavâ i pîs dai dissepui e a suâju cul sueman ch'al veve intorsi.
Al rive duncje a Simon Pieri che j dîs: «Signor, âstu tú di lavâmi i pîs a mi?».
Gjesù j rispuint: «Ce ch'o fâs, tú no tu lu capissis cumò, tu lu capissarâs dopo».
Pieri j dîs: «No tu mi lavarâs i pîs a mi mai di vite tô! ».
Gjesù j rispuint: «Se no ti lavi, no tu varâs ce fâ cun mê».
Simon Pieri j dîs: «Signor, alore no dome i pîs, ma ancje lis mans e il cjâf!».
Gjesù j dîs: «Un ch'al à fat il bagno al covente che si lavi dome i pîs, parcech'al è dut mont: e vualtris o seis monts, ma no ducj». Parcech'al saveve cui che lu tradive, par chel al à dite: no seis monts ducj.
Cuant ch'al à finît di lavàur i pîs e al à tornât a meti-sú i siei vistîts e a poâsi, ur dîs: «Capîso ce ch'o us ài fat? Vualtris mi diseis: mestri e Signor, e o fasèis ben, parceche jo lu soi. Duncje s'o us ài lavâts i pîs Jo, il Signor e il mestri, o vèis di lavâsai ùn cul altri ancje vualtris, parcech'o us ài dât l'esempli par ch'o fasèis cemût ch'o ài fat jo».
Peraule dal Signor. La laut a ti, o Crist.
Si lavin i pîs.
Si fas dut seont lis usancis; intant a si cjantin antífonis su l'ande di chês chi sot.
Zuan 13, 4-5. 15
Il Sgnor al jeve-sú de taule, al pòe di bande i vistîts e cjapât-sú un suemàn, s'al lèe intor dai ombui. Dopo al bute aghe in tun cjadin e a si met a lavâ i pîs dai dissepui e a suâju cul suemàn ch'al veve intorsi.
O us ài dât l'esempli par ch'o fasèis cemût ch'o ài fat Jo.
2e Zuan 13, 6-8
Il Signor al rive duncje a Simon Pieri che j dîs: «Signor, âstu tù di lavâmi i pîs a mi? ».
Gjesù j rispuint: «Ce ch'o fâs, tù no tu lu capissis cumò, tu lu capissarâs dopo».
Pieri j dîs: «No tu mi lavarâs i pîs a mi mai di vite tô! ».
3e Zuan 13, 14
S'o us ài lavâts i pîs jo, il Signor e il mestri, o vèis di lavâsai ùn cun l'altri ancje vualtris.
4e Zuan 13, 35
Propit par chest us cognossaràn ducj par miei dissepui s'o si olarèis ben ùn cul altri.
5e Zuan 13, 34
Us doi un comandament gnûf: olèjsi ben ùn cul altri;
cemût ch'o us ài olût ben jo, olèjsi ben ancje vualtris ùn cul altri.
6e 1' Cor. 13, 13
Cumò a' restin saldis chestis tre robis: fede, sperance e amor di Diu;
ma la plui grande di chestis al è l'amor di Diu.
Al ofertori: Intant ch'a puartin lis ufiertis sul altar, si cjante l'ino di S. Paulin di Aquilée.
R. Cuanche ver amor nus guide, Diu al è cun nô.
Jè la caritât di Crist che nus dà dongje:
stin mo légris ducj in Crist e plens di gjonde;
il so amôr cul so timor nus judi simpri
a volêsi bon sul serio, cun scletece.
E cumò ch'o vin la gracie di cjatâsi,
procurìn che mai tristerie nus dividi:
ch'a finissin lis barufis e lis trajnis
e Gjesù tal mieç di nô content si mostri.
E cussì, cun ducj i sants a contemplâti fanus végni,
Gjesù bon, in te to cjase
là che in glorie come fradi tu nus spietis
e la gjonde sarà plene e mai finíde. Amen
Su lis ufiertis
Signor, fâs a la to int la gracie di celebrâ come cu và i tiei misteris, par che ogni volte ch'o ricuardin il sacrifici di Crist, e madressi la vore de nestre redensie.
Tal domandin par Crist nestri Signor. Amen.
Prefassi de SS. Eucaristie,
Antifone di Cumunion 1' Cor. 11, 24-25
Chest al è il gno cuarp dât-vie par vualtris.
Chest cjalis al è il gnûf testament tal gno sanc, dissal il Signor.
Ogni volte ch'o'n' mangjais e ch'o'n' beveis,
fasèjlu par visâsi di me.
Dopo de Cumunion
Pari che dut tu puedis, che cajú tu nus uelis a cene cun to Fî,
vierginus la puarte ancje pe cene di gjonde dal cîl.
Tal domandin par Crist nestri Signor. Amen!
Purcission
In te purcission si cjante:
Al è just che di ogni bande
ducj a' laudìn il Signor
pal misteri de presince
dal so cuarp e dal so sanc,
che nus clame la memorie
de passion e de so muart.
Fi di mari intemerade
come om al è nassût,
semenant la so peraule
su la tjere al è passât
e in maniere memorande
la so vite al à sjerât.
Si cjatave cui dissepui
a cenâ, prin di murî,
a mangjâ cun lôr la pasche
dongje l'ore di partî,
cuan'che in past ae lor fede,
sè in persone al proferì.
La peraule onipotente
mude il pan in tal so cuarp
ed il vin sanc al devente
ch'al ricuarde la so muart:
chest i voi no lu scuvjergin,
ma la fede a sbasse il cjâf.
Adorìn a schene plete
il mirabil sacrament
che nus colme la promesse
fate al vieri testament;
e jè salde cheste fede,
nus sigure cuintri i sens.
Vadi a Diu la nestre cjante,
al eterno Pari, al Fi,
sô l'onor, sô jè la glorie,
benedet a mai finî
in union al Spirt de vite,
vîf in cîl, presint culì. Amen.