CUINTE DOMENIE VIE PAL AN
Antifone di jentrade Sal. 94, 6-7
Vignît a adorâ il Signor,
butinsi in genoglon denant di lui che nus à creâts,
parceche lui al è il Signor, il nestri Diu.
Oremus: Prein: O Diu, par plasé, ten cont e compagne cun bontât cheste to famee e fâs che, come che si pòe nome su la sperance de to gracie, si sinti ancje sigure dal to jutori.
Tal domandin par Gjesù Crist nestri Signor e to Fi ch’al è Diu e al vîf e al regne dutune cun te e cul Spirtu.Sant par ducj i secui dai secui. Amen.
An A
Prime leture: Alore la to lûs e cricarà come l'albe
Dal libri dal profete Isaje 58, 7-10
Il Signor al dîs cussì:
Divît il to pan cun chel chal à fan,
met a sotet i pùars che no àn dulà parâsi,
vistìs chel che nol à cun ce taponâsi,
e no sta sierâ i voi denant di nissùn
chal è di cjâr come te.
Alore la to feride si sierarà in presse;
la justissie a cjaminarà denant di te,
e la glorie dal Signor tu le varâs daûr di te.
Alore cuant che tu prearâs,
il Signor ti scoltarà disint: O soi cà!
Se no tu dopris plui nissun jôf,
se tu finirâs di comandâ a dêt e di vê tristis idèis,
ma tu darâs di mangjâ al plen di fan
e tu sacearâs il pùar par fuarce,
alore la to lûs si impiarà tal mieç dal scûr,
e tù che tu jeris tal scûr, tu ti cjataras in plen misdí.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.
Salmo cul Responsori Sal. 111, 4-5. 6-7 8a e 9
R. Lom chal à timor di Diu
al è come un lampion impiât tal scûr.
Furtunât l'omp chal à il timor di Diu,
al è pai bogns un lampion impiat tal scûr.
Furtunât lom chal à dûl e chal preste bulintîr
e al fâs i siei afârs cun justissie.
Il just nol cloparà mai,
no si lu dismentearà mai plui.
Nol varà pore des cjacaris,
al è plen di coragjo, parceche si fide dal Signor.
Al è salt e cence poris,
al dà ai pùars cence misurâ;
nol molarà di jessi larc cun ducj,
al tegnarà alt il cjâf plen di onor.
Seconde leture: Us ài predicjât Crist metût in crôs.
De 1e letare di Pauli apuestul a chêi di Corint 2, 1-5
Fradis: jo, cuant ch’o soi rivât là di vualtris, us ài contât la gnove di Diu cence grancj discors e cence grande siense. Jo o ài crodût ben cun vualtris di no intíndimi di nuje, dome di Gjesù Crist, e ancje chel metût in crôs. E là di vualtris jo mi soi presentât puarèt, plen di pore e cun tante tremaròle, e il gno fevelâ e lis mes predicjis no jèrin di peràulis studiadis par convìncius, ma a cirìvin di fàus viodi il Spirt e la fuarce di Diu, par che la vuestre fede si pojàs no sul savê dai umign, ma su la fuarce di Diu.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.
Aleluja Zuan 8, 12
Aleluja. Jo o soi la lûs dal mont, dissal il Signor,
cui chal ven daurmi al varà la lûs de vite. Aleluja.
Vanseli: Vualtris o seis la lûs dal mont.
Dal Vanseli seont Mateo 5, 13-16
In che dì Gjesù al à dite ai siei dissepui:
Vualtris o sèis il sal de tiare;
ma se il sal al piert il so savor cun ce si àjal di salâlu?
Nol vâl plui nuje: si lu bute-fûr, par che la int lu pescji.
Vualtris o sèis la lûs dal mont.
Une sitât che jè sore une mont no pò platâsi.
No si impìe il lampion par metilu sot dal miezùt,
ma sul cjandelîr par ch’al fâsi lûs a ducj chêi ch’a son in cjase.
Cussì e à di lusî la vuestre lûs denant de int,
par che viodi lis vuestris buinis oparis e che laudi il vuestri Pari chal è in cîl.
Vanseli dal Signor. La Laut a ti, o Crist!
An B
Prime leture: O soi plen di fastidis fin sotsere.
Dal libri di Jop 7, 1,.6-7
Jop al à dite cussì:
La vite dal om no êse come fâ il soldât?
Lis sos sornadis no sono come chês di ùn chal lavore sot paron?
Po come il sotan ch'al cîr l’ombrene,
come il lavorent che nol viot lore di tirâ la pâe,
cussì ancje a mi i mês a no finìvin plui,
e di gnot no sieravi un voli.
So mi buti sul jet o pensi: Cuant àjo di jevâ?;
e dopo jevât o speti chal vadi a mont il soreli
e o soi plen di fastidis fin chal scurís.
Lis mes sornadis a passin plui di corse che no il dasp,
e a no lassin nissune sperance.
No sta dismenteâ che la me vite e jè une soflade,
e che i miei voi no viodaràn plui nissun ben.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.
Salmo cul Responsori Sal. 146, l-2. 3-4. 5-6
R. Laudàit il Signor ch’al tire-sú i avilîts. (R.: 3a)
Laudàit il Signor, parcé ch'al è biel cjantâ par lui,
parceche la so laut e jemple il cur di ligrie.
Il Signor al torne a tirà-sú Gjerusalem
e al dà dongje i fîs di Israel sparnizâts pal mont. (R.: 3a)
Lui al vuarìs i disperâts,
e ur fasse lis scussadis.
Al è lui chal conte lis stelis,
e lis clame par non ùne par ùne. (R.: 3a)
Il nestri Diu al è grant e bon di fâ dut,
il so savê al è fur di misure.
Il Signor al ten-sú la puare int,
e al bute par tiare i triscj. (R.: 3a)
Seconde leture: Diu mi vuardi se no predicjàs il vanseli
De prime letare di Pauli apuestul a chêi di Corint. 9, 16-19. 22-23.
Fradis: so predìcji il vanseli no pues vê nissun vanto: parceche o ài su lis spalis chest oblic; Diu mi uàrdi se no predicjàs il vanseli. So lu fâs cence oblic, o ài merit; ma so lu fâs scugnìnt, al ûl dî che mi àn metût su lis spalis un servissi. Alore cual merit àjo? Tal predicjâ par dibant il vanseli cence doprâ il gno dirìt di predicjador dal vanseli.
Cussì ancje s’o soi libar in face a ducj, o mi soi fat sotan di ducj par cuistânint di plui; cu la puare int mi soi fat come la puare int, par cuistâ la puare int: cun ducj mi soi fat dut, par salvâ in ducj i mûts cualchidun.
O fâs, po, dut par-vie dal vanseli, par deventâ cun lôr ùn ch’al à la so part tal vanseli.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.
Aleluja Zuan. 6, 63.68
Aleluja. Ce che tu nus âs dit, Signor, al è spirt e vite;
tù tu âs peraulis di vite eterne. Aleluja.
Vanseli: A’nd’à vuarîs unevore ch'a stavin mal di diviersis malatiis.
Dal Vanseli seont Marc 1, 29 39
Alore, saltât-fur de sinagoghe, Gjesù al va in cjase di Simon e Dree insieme cun Jacun e Zuàn. La madone di Simon e jère tal jet cu la fiere e prin di dut j fevèlin di jê. Lui j va dongje, la cjape pe man, la fâs jevâ-sú, e la fiere e sparìs, e jê si met a servîju.
Soresere, cuant che il soreli al jere lât amont, j puartin dongje ducj chêi ch’a stavin mal e i ‘ndemoneâts: dute la sitât si jere dade dongje su la puarte.
A’nd’à vuarîts unevore ch’a stavin mal di diviersis malatiis, e al à parât-fur unevore di demonis, e nol lassave fevelâ i demonis, parceche lu cognossevin.
A buinore, chal jere ancjemò scur, al jeve-sú, al salte-fur e al va-vie tun puest desert, e lì al pree.
Al è lât a cirîlu Simon e chêi ch'a jerin cun lui; lu cjatin e j dîsin: «Ducj ti cîrin!».
Ur dîs: «Anin di altris bandis, tai paîs e sitâts culì dongje, par ch’o predìcji ancje lì: parceche o soi vignût par chel». E al è lât par dute la Galilee a predicjâ tes lor sinagoghis e a parâ-fur i demonis.
Vanseli dal Signor. La Laut a ti, o Crist!
AN C
Prime leture: Ecomi cà; mande me!
Dal libri dal profete Isaje 6, 1-2a 3-8
In chel an ch’al murì il rè Uzie, mi è tocjât di viodi il Signor, sentât su tun grant trono, unevore ad alt, e lis codis dal so vistît a taponavin il santuari. Sore di lui a jerin in pins Serafins, cun sis alis par om. E a si disevin ùn cul altri ad alte vôs:
"Sant, Sant, Sant al è il Signor paron dai soldâts,
dute la tiare a jè plene incolme de so glorie".
E lis fondis dai antii a trimavin, sintint la vôs di chel ch’al berlave,
e dut il santuari si jemplà di fum.
Alore o ài dite: "Jôi! ch’o soi lât; parceche a mi, ch’o soi un om cui lavris sporcs, e ch’o vîf cun tun popul ch’al à ancje lui i lavris sporcs, mi è tocjât di viodi cui miei voi il Rè, il Signor paron dai soldâts!".
Alore un Serafin chal veve une bore cjapade-sú dal altar cu lis tanàis, al svolà là di me.
Cun che bore mi à tocjade la bocje e al à dite:
«Cumò cho ti ài tocjât i lavris, il to pecjât al è scancelât,
lis tos tristeriis a son paradis-jú».
Ta chel moment o ài sintúde la vôs dal Signor chal diseve:
«Cui âjo di mandâ? cui larâjal tal nestri puest?».
E jo o ài rispuindût: "Ecomi cà: mande me!".
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu
Salmo cul Responsori Sal. 137, 1-2a 2bc-3 4-5 7c-8
R. Signor, ti fasarài un cjant in face dai agnui (R.: 1 1c)
O uèi laudâti, Signor, cun dut il cur,
in confront di chei altris dius o uèi laudâti te,
o uèi ingenoglâmi denant dal to santuari.
O dîs grassie al to Non ch’al è bon e di peraule,
parceche la to peraule e vâl plui di ce ch’a dîsin di te.
Tu mi âs rispuindût ogni volte cho ti ài clamât,
parchel o ài vût coragjo di domandâti ce cho bramavi.
Che i rès di chest mont a ti benedìssin,
cuant cha sintin lis peraulis de to bocje
e cha làudin i plans dal Signor,
parceche la glorie dal Signor e jè propit grande.
Tù tu mi dâs la to man cuintri la rabie dal nemî
e la to gjestre mi salve.
Il Signor al fasarà dut ce chal covente par me.
Signor, il to boncur nol mole;
no sta plantâ ce che tu âs scomençât.
Seconde leture: O vin predicjât cussì e cussì vualtris o veis crodût.
De 1^ letare di Pauli apuestul a chêi di Corint 15, 1-11
Fradis: [us ricuardi il vanseli, ch’o us ài predicjât jo e che vualtris o vèis acetât e ch’o j stais ben grampâts e che midiant sô si salvarèis, s’o lu tegnîs salt su chel nivel ch’o us al ài predicjât jo, se no vèis fat dome la mostre di crodi.]
Duncje, prin di dut jo us ài contât ce cha jàn contât ancje a mi:
che il Signor al è muart par cont dai nestris pecjâts seont lis Scrituris,
e che al è stât sapulît
e chal è rissussitât te tierce dì seont lis Scrituris,
e ch’al è comparît a Chefa, po ai dodis:
dopo al è comparît a plui di cincent fradis ducj insieme, che la plui part a son ancjemò chenti in dì di ué, e cualchidùn al è zá muart. Dopo al è comparît a Jacun, po a ducj i apuestui.
Tal ultim, dopo ducj, al è comparît ancje a mi, come a ùn nassût prin dal timp. [Parceche jo o soi il plui piçul dai apuestui, che no merti nancje di jessi dit apuestul, par vie ch’o ài perseguitade la glesie di Diu. Ma par gracie di Diu o soi ce ch’o soi, e la so gracie a mi no me à dade dibant, ansit o ài sudât plui di ducj lôr, no jo, ma la gracie di Diu insieme cun me.]
Duncje, sèi jo che lôr o vin predicjât cussì, e vualtris o vèis crodût cussì.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.
Aleluja Zn. 15, 16
Aleluja. O soi jo ch’o ài sielzût vualtris, al dîs il Signor,
e o ài olût cho làis e cho produsèis, e ce cho produsèis chal resti. Aleluja.
Vanseli: Plantât dut, a son lâts daurj.
Dal Vanseli seont Luche 5,1-11
In che volte: intant che la int si tirave dongje di Gjesù par scoltâ la peraule di Diu, e che lui si cjatave sul ôr dal lât di Gjenesaret, j capite di viodi dôs barcjis sul ôr; i pescjadors a jerin dismontâts e a lavavin lis rêts.
Montât-sú par une di ches barcjis, ch’e jere chê di Simon, j dîs di slontanâsi un pôc de tiare, e, stant sentât te barcje, al insegnave ‘e int.
Finît di fevelâ, al dîs a Simon: «Mènile indentri là ch’al è font e molàit-jú lis rêts par pescjâ».
Simon j rispuint: "Mestri, o vin sudât dute la gnot e no vin cjapât nuje; a ogni mût su la to peraule, o butarài lis rêts".
Lis butin e ti cjàpin tancj di chei pes, che lis lor rêts si spreçàvin.
Alore a fasin segno ai compagns di chealtre barcje di lâ a judâju:
a van e a jemplin dutis dôs lis barcjis fint a riscjâ di lâ sot.
Viodint chestis robis, Simon Pieri si è butât in genoglon disínt a Gjesù: "Slontaniti di me, Signor, cho soi un om pecjador".
A jerin vignûts i sgrìsui a lui e a ducj chêi ch’a jerin cun lui par-vie dai pès che vevin cjapâts; compagn ancje a Jacum e a Zuan, fîs di ‘Sebedeo, ch’a jerin socios di Simon.
E Gjesù al dîs a Simon: «No sta vê pore: di chi indenant tu sarâs pescjador di umign».
E lôr, menadis lis barcjis a tiare e lassât dut, a son lâts daurj.
Vanseli dal Signor. La Laut a ti, o Crist!
Su lis ufiertis
Signor, Diu nestri, che tu nus âs dât il pan e il vin soredut par mantignî la puare nestre vite, fâs, ti preìn, che nus garantissin ancje di rivâ lassú.
Tal domandin par Crist nestri Signor. Amen.
Antifone di Cumunion Sal 106, 8-9
Disìn grassie al Signor pal so boncur,
e pes grandis robis chal à fatis pai puars oms;
lui al dà di vivi a chêi cha jàn set,
e al dà di dut a chêi cha jàn fan.
o ancje Mt. 5, 5-6
Furtunâts chêi cha vàin, parceche a saran consolâts.
Furtunâts chêi che àn fan e sêt de justissie, parceche a saran saceâts.
Dopo de Cumunion
O Diu, che tu âs olût ch’o mangjassin un sol pan e o bevessin tun sol cjaliç, ti preìn di dânus la gracie di vivi contents dutune cun Crist, par zovâ e salvece dal mont.
Tal domandin par Crist nestri Signor. Amen.