25 di dicembar
NADÂL Messe grande

Antifone di jentrade
Is. 9, 6

Nus è nassût un frutin,
e o vin vût un fi,
ch’al à su lis spalis il comant,
e che j disaràn:
Om di conseis maraveôs.

Oremus: Preìn: Diu, ch’al è di restâ a viodi cemût che tu âs creât l’omp e ancjemò plui a viodi cemût che tu lu âs tornât a dâ dongje dopo; dânus la gracie, par plasé, di jessi cjapâts dentri te divinitât di chel ch’al à volût jessi cjapât dentri te nestre umanitât.
Tal domandin par Gjesù Crist nestri Signor e to Fi ch’al è Diu e al vîf e al regne dutune cun te e cul Spirtu Sant par ducj i secui dai secui. Amen.

Prime leture: Ducj i cjantons dal mont a viodaràn la salvece dal nestri Diu.

Dal libri dal profete Isaie 52 7-10
Ce biel ch’al è viodi a cjaminâ su lis monts
chel ch’al ven a contâ ch’e jè la pâs,
che dut al va ben,
ch’e jè la salvece
e ch’al dîs a Sion: Il to Diu al è Lui ch’al regne.
Sint la vôs di chêi che tu âs metûts a fâ la uàite:
a stan berlant, a cjantin ducj insieme,
parceche a viodin cui lor voi che il Signor al torne a Sion.
Maseriis di Gjerusalem, cjantàit dutis adun un cjant di ligrie,
parceche il Signor al à consolât il so popul,
al à tornât a cuistâ Gjerusalem.
Il Signor al à prontât il so braç sant denant dai voi di ducj i popui;
e dut il mont, fint tal ultim cjanton, al à viodude la salvece dal nestri Diu.
Peraule di Diu. Ringrassiin Diu.

Salmo cul Responsori
Sal. 97, 1. 2-3ab. 3cd-4. 5-6

R.
Dut il mont, fin tal ultin cianton,
al à viodude la salvece dal nestri Diu
. (R: 3c)

Cjantàit al Signor un cjant gnûf,
parcé ch’al à fat robis maraveosis;
lu à fat vinci la so man gjestre,
il so braç sant. (R: 3c)

Il Signor al à pandût ch’al à vinçût,
al à pandude la so justissie in face di ducj i popui;
si è ricuardât dal so boncûr par Jacop
e de so peraule pal ben de famee di Israel. (R: 3c)

Dut il mont, fin tal ultin cjanton,
al à viodût che il nestri Diu al à vinçût.
Dute la tiere ch’e ùchi pal Signor;
cjantàit, ucàit, sunàit! (R: 3c)

Cjantàit pal Signor cu la citare,
cu la citare e a vôs libare;
cui clarins e cu lis trombis
ucàit in face dal rè, dal Signor. (R: 3c)

Vanseli: Il Verbo al è deventât cjâr e si è metût a vivi cun nô

Al Scomence il Vanseli seont Zuan. 1,1-18
(nol covente lèi ce ch'al è jenfri [ ])
In prinsipi al jere il Verbo,
e il Verbo al jere cun Diu,
e il Verbo al jere Diu.
Lui al jere in prinsipi cun Diu.
Dut al à fat lui,
e cence di lui nol è stât fat nuie di ce ch'al fo fat.
Lui al veve la vite,
e la vite e jere la lûs dai umign.
La lûs e fâs lûs tal scur,
ma il scur nol è rivât a capîle.
[ Al fo un om mandât di Diu,
al veve non Zuan.
Lui al è vignût par fâ di testemoni,
il testemoni de lûs, par che ducj a crodessin midiant di lui.
Lui nol jere la lûs, al jere a fâ di testemoni de lûs.
La lûs chê vere, ch'e fâs lûs a ducj i umign, e stave rivant tal mont.
Lui al jere in chest mont,
e il mont lu à fat lui,
ma il mont no lu à cognossût.
Al è vignût a cjase sô
e i siei no lu àn olût.
Ma a di chêi che lu àn acetât
ur à dât di podê deventâ fîs di Diu:
a di chêi ch'a crodin tal so Non,
che no son nassûts par-vie di sanc,
ni par volontât di cjar,
ni par volê di om,
ma midiant di Diu.
E il Verbo al è deventât cjar
e al à plantade la tende fra di nô;
e nô o vin viodude la so glorie,
une glorie come chê dal Fi unic di so Pari,
plen di gracie e di veretât.
[ Zuan j fâs di testemoni e al à berlât:
«Al è chel ch'o disevi:
chel ch'al ven daûr di me mi è passât denant,
parceche al ere prin di mè».
Sì, ducj nô o vin cjapât alc de so bondanse,
gracie cuintri gracie.
Parceche la Leç e jè stade dade midiant di Mosé,
la gracie e la veretât e jè capitade midiant di Gjesù Crist.
Diu no lu à mai viodût nissun;
nus al à pandût il Fi unic di Diu, ch’al è tal grim dal Pari.
Vanseli dal Signor. La Laut a tì, o Crist!

Su lis ufiertis

Signor, ch’a ti sei agrât ce che ti ufrin in cheste fieste, d’indulà ch’e jè vignude-fûr la pâs complete de nestre redensie e segnade la strade de religjon perfete.
Tal domandin par Crist nestri Signor. Amen.

Antifone di Cumunion
Sal. 97, 3

Nol è lûc su la tiere che nol à viodût la salvece dal nestri Diu.

Dopo de Cumunion

Diu di bon cûr, fasinus la gracie che il Salvador dal mont, ch’al è nassût ué, come ch’al è lui il parcé ch’o sin ancje nô tornâts a nassi fîs di Diu, cussì nus dèi la gracie di vinci la muart.
Tal Domandin midiant di Lui ch’al vîf e al regne par ducj i secui dai secui. Amen!